niedziela, 25 marca 2012

Moja ambiwalencja wobec pewnego poradnika


Trudno mi ocenić tę książkę, bowiem mam wobec niej stosunek ambiwalentny. 

Zawiera informacje, których bezskutecznie poszukiwałam w innych poradnikach dotyczących depresji, dotyczących stylu życia, a nie tylko leków i terapii. Znalazłam w niej wiele ciekawych i zupełnie dla mnie nowych informacji na temat wpływu różnych chorób na wystąpienie depresji, stosowanych leków, rytmów dobowych, konkrety dotyczące diety, sporo na temat ćwiczeń fizycznych i hydroterapii oraz masażu, roli stresu w występowaniu tej choroby (a niby tak wiele już o tym napisano, że niczego nowego powiedzieć się nie da). Książka zawiera też informacje na tematy poruszane w innych publikacjach, jak fototerapia lub leki przeciwdepresyjne, i w tej dziedzinie wpisuje się w nowe spojrzenie na farmakologię - lekarstwa często zbyt łatwo i zbyt pochopnie stosują lekarze we wszelkich chorobach. Tymczasem z wielu badań wynika, że bywają nie bardziej skuteczne niż zmiana stylu życia. 

Tylko pytanie - na czym ten inny styl życia konkretnie ma polegać? O tym już trudno znaleźć informacje, dlatego ta pozycja jest dla mnie bardzo cenna. 

Z jakiego powodu zatem mam do tej książki stosunek ambiwalentny? 

Po pierwsze, napisana jest dla tak zwanego szerokiego grona odbiorców, a co jest szerokie, nie może być głębokie. Zauważył tę dolegliwość także tłumacz i uzupełnił w wielu miejscach własnymi, obszernymi przypisami lub sprostowaniami, gdy uogólnienia poczynione przez autora były zbyt daleko idące. Dlatego zastanawiam się, na ile oceniam pracę autora, a na ile tłumacza i recenzenta w jednej osobie (Kazimierz Gmurkowski), bez którego uzupełnień i przypisów książka wiele by straciła. Chwilami zastanawiałam się, w jakim celu tłumaczy on książkę, która zawiera, jego zdaniem, aż tak wiele niedokładności lub braków. Być może jednak łatwiej przełożyć rzecz istniejącą niż pisać ją od nowa? 

Po drugie - stosunek Nedleya do duchowej strony życia, którą uznaje za bardzo ważną w procesie leczenia tej choroby, powiązanej przez niego z religią. Skoro duchowość jest tak ważna, że poświęca jej sporo miejsca w swojej książce, to powinien oprócz odniesień do Biblii uwzględnić opcję dla ateistów oraz ludzi innych wyznań. A takiej opcji nie ma. Nie ma także wyników badań potwierdzających, że choroba ta trapi częściej osoby niewierzące niż wierzące, bo tak raczej nie jest, co podważa wszelkie rozważania o zaletach modlitwy w leczeniu depresji. Jeśli jednak istnieją dowody pozytywnego wpływu rozwoju duchowego na leczenie tej choroby, to uczciwe byłoby zaproponowanie drogi rozwoju duchowego także dla osoby innej wiary niż chrześcijańska lub niewierzącej. Wystarczy obok cytatów z Biblii umieścić cytaty z innych świętych ksiąg oraz z dzieł różnych filozofów, choćby po to, aby nie zostać posądzonym o indoktrynację religijną. 

Po raz kolejny trafiam na dzieło niepełne, niosące tylko fragmenty wiedzy i cząstkowe propozycje leczenia. Mój księgozbiór dotyczący depresji rozrasta się, a ja zastanawiam się, z jakiego powodu brak jednego, całościowo ujmującego rzecz dzieła. Przecież istnieje tak wiele poradników dotyczących innych chorób, które są wystarczająco wyczerpujące, żeby można było kupując jeden z nich, otrzymać wszystkie niezbędne informacje. Poza poradnikami dotyczącymi depresji.

Autor:  , tłumaczenie: lek. med. Krzysztof Gmurkowski, wydawnictwo: Fundacja Źródła Życia

poniedziałek, 12 marca 2012

Cenne chwile dla samego siebie


Rozpocznę słowami samego autora, znajdującymi się we wstępie książki Leczenie uzależnionej osobowości: Jak uwolnić się od nałogowych zachowań i uzależniających relacji:

"Wiele najważniejszych myśli przedstawionych w tym poradniku stanowi kontynuację mojej poprzedniej książki, Leczenie uzależnionego umysłu (Jampolsky Lee), w której z kolei częściowo wykorzystałem zasady zaczerpnięte z »Kursu cudów«"[1].

Ten poradnik powstał mniej więcej piętnaście lat po wspomnianym poprzedniku. Stanowi on w wielu miejscach powtórzenie, a także kontynuację treści prezentowanych w "Leczeniu uzależnionego umysłu". Autor skorzystał również z wielu sugestii czytelników, które pozwoliły mu udoskonalić poradnik i uprościć zamieszczone w nim lekcje. W jasny, przystępny dla każdego sposób wyjaśnia, czym jest uzależniona osobowość oraz osobowość oparta na prawdzie, przy czym, tak jak podał w tytule, chodzi tu przede wszystkim o uzależnienia od nałogowych zachowań i relacji.

Leczenie uzależnionej osobowości [Lee Jampolsky]  - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE
"Z osobowością skłonną do uzależnień mamy do czynienia wówczas, gdy człowiek wierzy, że poszukiwanie źródeł szczęścia znajdujących się poza nim samym przyniesie mu oczekiwane spełnienie lub zaspokojenie potrzeb"[2].

Rozdział "Trzynaście wewnętrznych przekonań uzależnionej osobowości" rozpoczyna następujący, bardzo przejmujący w wymowie akapit:

"Uzależniona osobowość posługuje się głęboko zakorzenionymi przekonaniami, aby pozbawiać nas miłości, wewnętrznego spokoju oraz autentycznych sukcesów (przez »sukces« rozumiem budowanie życia, jakiego pragniemy, w oparciu o poczucie pełni, jasność umysłu i poczucie własnej wartości)"[3].

Autor krok po kroku wyjaśnia, na czym polega uzależniona osobowość, skąd się wzięła (zazwyczaj z wyniesionego z rodzinnego domu, niewerbalnego komunikatu, że aby być kochanym, trzeba najpierw zadowolić innych), na czym polega (na przykład na negatywnym monologu wewnętrznym), jak się przejawia. Pokazuje też, czym jest polegająca na spokoju umysłu i samoakceptacji osobowość oparta na prawdzie, która pojawi się, gdy odrzucimy postawy obronne (owe trzynaście wewnętrznych przekonań uzależnionej osobowości).

W końcowej części poradnika znajduje się 21 lekcji; należy czytać jedną lekcję dziennie i podczas wykonywania codziennych czynności zastanawiać się nad jednym z przekonań, jakimi kieruje się osobowość oparta na prawdzie. Wcześniej czytelnik dowiedział się, dlaczego i w jaki sposób przekonania uzależnionej osobowości są dla niego destrukcyjne, a przekonania osobowości opartej na prawdzie korzystne i poprzez serię ćwiczeń może świadomie zmienić swój system przekonań.

Następny jest rozdział "Jedenastotygodniowy plan działania kontynuujący proces leczenia". Plan polega na przeznaczeniu jednego tygodnia na ćwiczenie każdej z umiejętności, które zostały wcześniej omówione.

Ta krótka, nieskomplikowana książeczka może, jeśli włożymy w to odrobinę pracy, bardzo poprawić nasze samopoczucie, przywrócić poczucie pełni, szczęścia i oddalić od nas uczucie samotności lub pustki.


---
[1] Lee Jampolsky, "Leczenie uzależnionej osobowości. Jak uwolnić się od nałogowych zachowań i uzależniających relacji", przeł. Aleksandra Wolnicka, wyd. Czarna Owca, Warszawa 2011, s. 17.
[2] Ibidem, s. 21.
[3] Ibidem, s. 84.